| تبليغات | X |
 |
 |
|
| به محفل بی ریای ما خوش آمدید *در کلبۀ تنهایی ما رونق اگر نیست صفا هست* |
|
عشق من! پاییز آمد مثل پار باز هم، ما باز ماندیم از بهار احتراق لاله را دیدیم ما گُل دمید و خون نجوشیدیم ما باید از فقدان گل، خونجوش بوددر فراق یاس، مشكى پوش بود یاس بوى مهربانى مىدهد عطر دوران جوانى مىدهد یاسها یادآور پروانهاند یاسها پیغمبران خانهاند یاس ما را رو به پاكى مىبرد رو به عشقى اشتراكى مىبرد یاس در هر جا نوید آشتىست یاس دامان سپید آشتىست در شبان ما كه شد خورشید؟ یاس بر لبان ما كه مىخندید؟ یاس یاس یك شب را گُل ایوان ماست یاس تنها یك سحر مهمان ماست بعد روى صبح پرپر مىشود راهى شبهاى دیگر مىشود یاس مثل عطر پاك نیت است یاس استنشاق معصومیت است یاس را آیینهها رو كردهاندیاس را پیغمبران بو كردهاند یاس بوى حوض كوثر مىدهد عطر اخلاق پیمبر مىدهد حضرت زهرا دلش از یاس بود دانههاى اشكش از الماس بود داغ عطر یاس زهرا زیر ماهمىچكانید اشك حیدر را به چاه عشق محزون على یاس است و بس چشم او یك چشمه الماس است و بس اشك مىریزد على مانند رود بر تن زهرا، گل یاس كبود
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 5 خرداد1388ساعت 12:11 توسط mahdy |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
سفر برایم هیچ چیز به جز دلتنگی ندارد
اما زندگی به من آموخت برای بهتر دیدن عظمت و شکوه هر چیز باید قدری از آن دور شد |
| پیوندهای روزانه |
|
نقش جان آرشیو پیوندهای روزانه |
|
RSS
|
